ســــــــــــــــــــــــلام. خوبی؟آره با تو ام که داری این بلاگ رو میخونی. تعجب نکن اگر لینکی یا موضوعی یا چیزی نیست که ببینی. معرفی خودم رو شاید خونده باشی.شاید هم نخونده باشی. اگر خوندی که به من چه اگرم نخوندی که از اونایی که خوندن بپرس که من کی هستم. این بلاگ رو تقدیم میکن به اونی که میخواستم چلچراغ نگاهش باشم ولی نخواست. ببین اصلا دوست ندارم به زور ازت نظر بخوام پس بهتره زیاد خودت رو خسته نکنی که نظر بدی.ندادی هم ندادی.و اگر بدی لطفت رو به این بلاگ نشون دادی.(سو تفاهم نشه منظورم اینه که نظر بدی) خلاصه باید بگم که خیلی بچه ی باحالی نیستم نمی دونم شاید از نظر تو باشم که نظرت برام محترمه.ولی از نظر خودم زیاد باحال نیستم. چی؟ اسم بلاگم چرا بی نقطه ست؟ اونم تا حالا توی پستام گفتم یا کنکاش کن ببین برای چیه؟یا خودت رو خسته نکن از اونایی که میدونن بپرس. دیگه چیز خاصی به نظرم نمیرسه بنویسم اگر چیزی اضافه کردم حتما خبرت میکنم که بخونیش. این جملات قشنگه بخونش تا از دستت نرفته.××××××××××××××××× اگر از ظلمت ره میترسی چلچراغ نگهم را به تو خواهم بخشید روشنایی های تنم را که نشان سحرند به تو خواهم بخشید اگر از دوری ره میترسی دستهایم را که پلی بر روی زمان میبندند به تو خواهم بخشید اگر از تنگی چشم دگران،اگر از حرف دگران میترسی ، من جدا از دگران به تو خواهم پیوست خویشتن را در تو گم خواهم کرد و اگر ترس تو از خویشتن است من تو را در رگ و هستی خویش و در همه ی ذرات وجودم که پر از خواهش توست محو و گم خواهم کرد من وفا و تمامی دل عاشق خود را بی بهانه به تو خواهم بخشید تا تو از من باشی توبیا تو بیا که اگر آمدنت دیر شود و اگر آمدنت قصه پوچی باشد من تو را ای همه خوبی ! تا دم مرگ نخواهم بخشید....